Clarine’s Weblog


‘De hemel….’
augustus 17, 2008, 4:08 pm
Gearchiveerd onder: Christelijke gedichten, liederen en teksten

spr mooi gedicht!!!

 

De Hemel 

Verdriet op aarde

Huilende mensen

Pijn in vele harten

Tranen die vloeien

Omdat ik er niet meer ben

Ik zou ze willen troosten

Stil maar, huil niet meer

Maar kijk omhoog

Naar God

Hij troost

Hij zo vol liefde en vrede

Blijdschap en goedheid

Bij die God

Hoog in de Hemel

Daar ben ik nu

Zittend aan Zijn zij

Het is hier zo goed

Zo schitterend en fijn

Dus huil niet meer, treur niet meer

Maar kijk omhoog

Naar de Levende, Machtige Koning

En dank Hem

Dat ik nu in de Hemel woon 



Offer van Aanbidding – Niets is vergelijkbaar
augustus 17, 2008, 4:06 pm
Gearchiveerd onder: Christelijke gedichten, liederen en teksten

 Dit nummer zingen we regelmatig bij baan7…… Geweldig nummer!!!

 

Offer van Aanbidding – Paul Baloche

 

Couplet:

Niets is vergelijkbaar met Uw liefdevolle licht

In uw nabijheid is geen schaduw

Geen enkel mens zou durven nad’ren voor uw troon

Kunnen bestaan zonder Uw nabijheid

 

Alleen maar door Uw bloed

En alleen door Uw genade

Heer ik kom

 

Refrein:

Ik breng een offer van aanbidding aan mijn Heer

Aan U alleen geef ik de allerhoogste eer

U wil ik prijzen want mijn loflied komt U toe

Heer Jezus mijn aanbidding is voor U

 



leren schrijven in Zand en steen
augustus 17, 2008, 3:32 pm
Gearchiveerd onder: Christelijke gedichten, liederen en teksten

Zand en Steen 

Een verhaal vertelt over twee vrienden die door de woestijn liepen. 

Op een moment tijdens de reis kregen ze ruzie en de ene vriend sloeg de ander in het gezicht. 

Degene die geslagen werd was gekwetst, maar zonder iets te zeggen schreef hij in het zand:

‘VANDAAG SLOEG MIJN BESTE VRIEND MIJ IN HET GEZICHT.’ 

Zij liepen verder totdat zij een oase vonden, waar zij besloten een bad te nemen. 

Degene die was geslagen, raakte vast in modder en dreigde te verdrinken, maar de vriend redde hem. 

Nadat hij was bijgekomen, schreef hij op een steen:

‘VANDAAG REDDE MIJN BESTE VRIEND MIJN LEVEN.’ 

De vriend die had geslagen en zijn beste vriend had gered vroeg hem: 

‘Nadat ik je had geslagen, schreef je in het zand en nu schrijf je op een steen, waarom?’ 

De andere vriend antwoordde: 

‘Als iemand ons pijn doet moeten we het in zand opschrijven waar de wind van vergeving het kan uitwissen. Maar als iemand iets goeds doet voor ons, moeten we het in steen graveren, waar geen wind het ooit kan uitwissen.’ 

LEER OM JE PIJN IN HET ZAND TE SCHRIJVEN EN OM JE GOEDE ERVARINGEN IN STEEN TE GRAVEREN.



ik zet mn masker af…..
augustus 17, 2008, 3:30 pm
Gearchiveerd onder: Christelijke gedichten, liederen en teksten

Voor U zet ik mijn masker af  
met U speel ik geen spel  
U mag me zien zoals ik ben  
bang maakt het me wel  
  
Voor U zet ik mijn masker af  
en weet dat U dan ziet  
dat ik gewoon heel kwetsbaar ben  
dat ik lach om mijn verdriet  
  
Voor U zet ik mijn masker af  
ik heb geen muren meer  
Omdat U eens heel kwetsbaar was  
leg ik mijn wapens neer  
  
Voor U zet ik mijn masker af  
aan U geef ik mij bloot  
U bent mijn ziel en zaligheid  
Uw liefde maakt slechts groot  
  
want iemand mag het weten  
hoe kwetsbaar en hoe klein  
hoe bang .. om raad verlegen  
ik af en toe kan zijn  
  
mijn sterkte en zwakte  
U krijgt ze allebei  
Ik wil ze aan U geven  
U doet iets goed in mij  
  
Geen leugen .. geen bescherming meer  
in U ben ik echt vrij  
dwars door mijn dikke masker heen  
kijkt U en U houd van mij !



beschrijf je verdriet……
augustus 17, 2008, 3:27 pm
Gearchiveerd onder: Christelijke gedichten, liederen en teksten

Je beschrijft in woorden je verdriet  
je pen is blijvend in beweging  
en telkens meer is dit wat je nu ziet  
het vel gevuld met storm en regen  
van ellenlange blauwe lijnen  
  
Het witte vel  
veranderd snel  
Het is alsof jouw pijn zo kenbaar wordt gemaakt  
en eindelijk dan staat het zwart op wit  
  
Je leven op papier  
‘t is jouw verleden tot aan hier  
  
Scheur je pijn en jou verleden  
Scheur je wonden vol littekens, leugens, woorden van de dood  
treur niet meer, maar geef ze weg  
want het is Jezus die je zegt:  
  
Bij elke blauwe lijn die wordt doorbroken  
neem ik van jouw de pijn,  
Voor elke traan die stromend van je wangen glijdt  
is er een druppel bloed van mij  
die alle scherven van je hart   
weer heel maakt en tot leven wekt  
alle scherven van je hart  
zijn onmiskenbaar heel gemaakt door mij



Life is…..
augustus 17, 2008, 3:26 pm
Gearchiveerd onder: Christelijke gedichten, liederen en teksten

I would say:

Life is up  
Life is down  
Life can spin you all around.  
  
Life is joy  
Life is pain  
And then it starts all over again.  
  
Life is up  
Life is down  
It’s in a smile- it’s in a frown.  
  
Life is happy  
Life is sad  
It’s really, really good; it’s really, really bad.  
  
Life is striving to be ready for what’s around the bend.  
But ultimately realizing that’s not possible in the end.  
  
Life is looking back on what has occurred.  
It’s quite a learning process- be assured!  
  
Life can drag you through the mud.  
Life can soar you through the sky  
Life makes you laugh  
Life makes you cry.  
  
When it comes down to life – it’s all it  
Should…would…could be –  
The sad, -the mad, -the glad, -the happy.  
Do you see?  
  
Life is up to you  
Life is up to me  
Life is up to us to be  
The people God has meant us to be!  
  
Life is family  
Life is friends  
Life is love.  
Life is a gift sent straight from above.  
  
Life is using each moment: good or bad  
To learn, to grow,  
To share, to care,  
To love one another each day  
Realizing there is no life any other way.



een brief van Vader aan jou
augustus 17, 2008, 3:25 pm
Gearchiveerd onder: Christelijke gedichten, liederen en teksten

een brief van Vader aan jou  
  
Mijn kind, Ik hou onvoorwaardelijk van je. Ik geef om je, puur zoals je nu bent. Ik maak geen onderscheid in goede of slechte christenen. Ik ben blij met ieder mens, Ik heb ze immers allemaal gemaakt.   
Het maakt niet uit wat je aan de buitenkant doet. Het maakt Mij uit hoe je aan de binnenkant bent.   
Ik ken jou hart. Zelfs beter dan jij je eigen hart kent. Ik weet altijd waar je aan denkt, en weet altijd wat je dwars zit.   
Het doet mij goed als jij elke dag bij mij komt. Elke dag zie ik je verlangen naar meer van Mij, en Ik zal je alles geven.   
Vertrouw Mij. Ik ga je helpen.   
Ik werk vanuit je hart. Ik woon in je hart. Ik leef in jou.   
Ik wil je zo veel dingen leren. En je kunt zo veel dingen weten, maar daar gaat het niet om.   
Ik wil dat je bij Me bent.   
Ik hou van je. En het enige wat Ik van jou verlang is dat je ook van Mij houdt.   
Jou hart is een hart van liefde, omdat Ik in jou hart woon. Blijf kijken naar je hart, dat doe Ik ook.   
Ik wil je helpen met alles waar je mee zit. Ik wil bij je zijn, en je troosten als het nodig is. Ik wil voorzien waar het nodig is.   
Ik wil dat je gelukkig bent.   
Je bent bij Me geweest, en Ik heb gehoord en gezien hoe je je voelt. Ik weet hoe je je voelt, want eens heb Ik het zelf ook gevoeld.   
Ik begrijp je.   
Ik ben jou God. Ik zie, dat jij op Mij vertrouwt. Ik zie, dat je Mij zoekt. En Ik zal je zegenen. Ik alleen.   
Ik vind je mooi. Ik vind je het meest mooie wat ik ooit heb bedacht. Je lijkt op Mij.   
  
Richt je op Mijn liefde. Ik zal vanuit jou hart gaan werken. Ik zal de mensen om je heen laten zien dat Ik in jou woon. Dat hoef je niet zelf te doen.   
Ik vraag van je om bij Mij te zijn. En met mij te praten, over alles waar je maar over kunt praten. Ik wil graag dat we twee hele goede vrienden worden, die alles met elkaar delen.   
Vraag het Mij, en Ik zal het je geven. Dat beloof ik je.   
Vertrouw me, als een kind dat zijn Vader vertrouwt.   
Blijf bij Mij, en verlaat nooit Mijn voetsporen die Ik heb achtergelaten voor jou. Je ziet ze staan in Mijn Woord.   
Ik ga je helpen, zoals Ik je altijd geholpen heb.   
Kom bij Mij, ik ga je rust geven. Ga genieten van Mij, zoals ik geniet van jou. Kijk eens naar Mijn werk, dat Ik gedaan heb ik jou leven. Geniet er van. Ik weet nog hoe je leerde praten, en Ik weet nog hoe je leerde fietsen. Ik heb genoten. Echt.   
Geniet nu van Mij. Ik ga je nieuwe dingen leren. Geniet er van, hoe Ik het voor jou gaan doen. Want alleen Ik ga het voor je doen. Alleen Ik kan je helpen. De wereld heeft geen oplossingen meer, ze hebben alles geprobeerd. Maar alleen Ik ben goed.   
  
Ik weet dat je nu denkt, maar mijn problemen dan?   
Vergeet ze even. Kom even bij Mij. Ik heb je nodig. Ik wil je namelijk vullen met Mijn liefde. Laat Me bij je zijn.   
Kom, en Ik zal je rust geven.   
Kom, en Ik zal je zegenen.   
Kom, en Ik zal alles met je delen.   
Kom, en Ik zal je zeggen wat ik wil zeggen.   
Kom, en Ik zal naar je luisteren, Ik zal je helpen, Ik zal er altijd voor je zijn.   
Maar kom.   
  
Ik heb grote plannen met jou, vergeet dat niet.   
Vind je rust bij Mij. Dat heb je nodig.   
  
Ik wacht geduldig op je,   
Je allerbeste Vader. God.



Doen als een kind
augustus 17, 2008, 3:16 pm
Gearchiveerd onder: Christelijke gedichten, liederen en teksten

Doen als een kind  
  
De mensen brachten kinderen bij Jezus ; ze wilden dat Hij hen zou aanraken , maar de leerlingen zeiden de mensen dat ze dat moesten laten. Toen Jezus dit zag was Hij diep verontwaardigd :   
Laat die kinderen bij Me komen, hou ze niet tegen ! Want het koningkrijk van God is voor wie zijn als zij. Ik zeg jullie wie het koningkrijk van God niet aanneemt zoals een kind dat doet zal er zeker niet binnengaan. En Hij sloeg zijn armen om hen heen, en legde hen de handen op en zegende hen !  
  
Zoals een kind dat doet  
  
Zoals een klein als het goed is zeker weet dat hij zijn vader of moeder kan vertrouwen.  
Een klein wordt s’morgens niet wakker met : Ik hoop dat papa en mama nog van mij houden.  
Het gaat er zo van uit. Zo is God ook te vertrouwen in Zijn liefde voor ons. God heeft eeuwig leven beloofd, dus mogen we dat heel eenvoudig ontvangen en erop vertrouwen dat Hij het ons ook geeft !  
  
God spreekt : Besef Mijn liefde voor jou  
  
Mijn geliefd kind,  
  
Denk je dat Ik mijn hemelse heerlijkheid,  
die enorme majesteit , die vreugde en kracht,  
allemaal heb afgelegd voor jou ….  
En dat Ik niet onbegrijpelijk veel van jou zou houden ?  
Denk je echt dat jij niet werkelijk kostbaar bent voor Mij ?  
  
Mijn kind, begrijp je het dan niet ?  
Zie je het dan niet ?  
Ben je zo verblind door de duisternis van deze ontaarde wereld ?  
  
Jij bent alles voor mij !  
  
Ik heb alles voor je gegeven wat Ik had,  
om je voor Mij terug te winnen.  
Ik heb alles gedaan wat Ik kon,  
om jou te tonen dat IK zoveel om je geef.  
Er is voor Mij niets , absoluut niets,  
dat meer waarde heeft dan jij , mijn geliefd kind.  
  
Wat zou Ik doen zonder jou ?  
Waar zou Ik heengaan zonder jou ?  
  
Jij ligt me het meest aan het hart.  
Engelen dienen Mij en machten buigen zich voor Mij  
Maar voor jou heb Ik mijn leven afgelegd.  
Jij bent het meest kostbare wat er is voor Mij.  
Jij bent geschapen naar mijn beeld.  
Jij bent mijn geliefde.  
  
Mijn kind , geloof de leugens van de duisternis niet.  
Mijn kind wordt vrij !  
  
Weet wie je bent ! Ik hou van je !  
  
De engelen staan verbaasd om mijn liefde voor jou.  
Je kunt mijn liefde met niets meten, zo groot is het.  
Mijn kind , weet wie je bent !  
  
Ik til je op , boven de hoogste bergen.  
Ik ga met je mee, door de donkerste dalen.  
Ik begeleid je als je door water trekt.  
Ik sta naast je wanneer je door het vuur moet gaan  
  
Je bent mijn geliefde, zoveel meer dan je denkt  
  
Waarom denk je dat Ik zoveel geleden heb ,  
als Ik niet zielsveel van je houd ?  
Die liefde ken je niet. Het is niet van deze wereld.  
Maar Ik zeg je , dat mijn liefde groter is , krachtiger en mooier , dan alles wat je ooit  
op deze wereld zult ontmoeten.  
  
Je kunt het niet vergelijken met enig ander iets.  
Het is zelfs veel groter dan het heelal.  
Omdat Ik groter ben dan het heelal.  
Het heelal bevind zich in Mij  
en ijn liefde gaat uit naar jou.  
  
Zul je het ontvangen ? Wil je het geloven ?  
  
Er is niets wat belangrijker is dan deze waarheid, mijn kind  
Hou eraan vast , want het is mijn leven voor jou.  
  
Je bent van Mij. Wat er ook is. Wat er ook gebeurt.  
En Ik ben van jou. Voor altijd.  
  
Ik hou van je   
  
Jezus Christus 



‘De Kamer’
augustus 17, 2008, 3:15 pm
Gearchiveerd onder: Christelijke gedichten, liederen en teksten

In de toestand tussen slapen en ontwaken bevond ik mij ineens in De Kamer. Ik kon niets onderscheiden in De Kamer, behalve dat tegen één muur heel veel archiefkasten stonden. Het waren van die archiefkasten die je ook wel in bibliotheken ziet, waarin alles in alfabetische volgorde gerangschikt is naar auteur of onderwerp. Maar deze archiefkasten, die van de vloer tot het plafond leken door te gaan, hadden heel andere opschriften. Toen ik de muur met archiefkasten dichter naderde, was het eerste opschrift dat mijn aandacht trok: ‘Meisjes die ik leuk vond’. Ik opende de la en begon door de kaarten te bladeren. Ik deed de la snel weer dicht toen ik me met schrik realiseerde dat ik de namen op elk van die kaarten herkende.

      En toen wist ik, zonder dat iemand het me zei, waar ik was. Deze levenloze kamer met de smalle ladekasten was een gedetailleerde registratie van mijn leven. Hier stonden de daden van elk moment in mijn leven, grote en kleine, in details die mijn geheugen niet kon herinneren.

      Een gevoel van verwondering en nieuwsgierigheid, vermengd met afschuw, vervulde me toen ik willekeurig laden begon open te trekken en hun inhoud bekeek. Soms maakte de inhoud me blij en maakte het mooie herinneringen wakker; andere keren werden de schaamte- en spijtgevoelens zo sterk dat ik over mijn schouder gluurde om te kijken of er niemand meekeek. Een dossier dat ‘Vrienden’ heette, stond naast een dossier waar op stond ‘Vrienden die ik verraden heb’.

      De titels varieerden van gewoon tot uitgesproken vreemd: ‘Boeken die ik gelezen heb’, ‘Leugens die ik verteld heb’, ‘Troost die ik gegeven heb’, ‘Grappen waar ik om gelachen heb’. Sommige waren gewoon lachwekkend om hun nauwkeurigheid: ‘Dingen die ik tegen mijn broers geschreeuwd heb’. Om andere kon ik niet lachen: ‘Dingen die ik binnensmonds tegen mijn ouders gezegd heb’. Steeds weer werd ik verrast door de dossiers. Er waren vaak meer kaarten dan ik verwacht had. En soms waren er minder dan ik gehoopt had.

      Ik was overweldigd door de totale omvang van het leven dat ik geleid had. Had ik in mijn twintig levensjaren de tijd gehad om elk van deze duizenden, zo mogelijk miljoenen, kaarten te schrijven? Elke kaart bevestigde dat. Elk ervan was in mijn eigen handschrift geschreven en met mijn eigen handtekening ondertekend.

      Toen ik het dossier ‘Liedjes die ik beluisterd heb’ eruit pakte, realiseerde ik me dat de dossiers groeiden om hun inhoud te kunnen bevatten. De kaarten lagen strak tegen elkaar aan, en toch had ik na twee à drie meter nog het einde van het dossier niet gevonden. Ik sloot de lade beschaamd, niet zozeer om de kwaliteit van de muziek, maar meer om de grote hoeveelheid tijd die dit dossier vertegenwoordigde.

      Toen ik bij het dossier ‘Wellustige gedachten’ aankwam, voelde ik een rilling over mijn ruggengraat gaan. Ik trok de la maar op een kiertje open, niet bereid om de grootte ervan te ontdekken, en trok er een kaart uit. Ik huiverde om de gedetailleerde inhoud. Ik werd misselijk bij de gedachte dat zo’n moment neergeschreven was.

      Opeens overviel me een bijna dierlijke razernij. Er spookte maar één gedachte door mijn hoofd: Niemand mag ooit deze kaarten zien! Niemand mag ooit in deze kamer komen! Ik moet ze vernietigen! In een idiote razernij trok ik met geweld de lade uit de kast. Hoe groot het dossier was, maakte me niet meer uit. Ik moest de lade leeggooien en de kaarten verbranden. Maar toen ik de lade aan één kant vastpakte en ermee op de grond sloeg, lukte het me niet om er ook maar één kaartje uit te schudden. Ik werd wanhopig en ik trok er een kaartje uit, om vervolgens te ontdekken dat het papier zo sterk als staal was toen ik probeerde het te verscheuren.

      Verslagen en volkomen hulpeloos stopte ik de lade weer terug waar hij hoorde. Met mijn voorhoofd tegen de muur geleund, slaakte ik een diepe zucht vol zelfmedelijden. En toen zag ik hem. De titel luidde ‘Mensen aan wie ik het evangelie verteld heb’. Het handvat glom meer dan de handvatten eromheen. De lade leek nieuwer, bijna ongebruikt. Ik trok aan het handvat en een laatje van nog geen tien centimeter lang viel in mijn hand. Ik kon de kaarten die erin zaten op één hand tellen. En toen kwamen de tranen. Ik begon te huilen. Heel diepe snikken die pijnlijk vanuit mijn buik opwelden en door me heen schokten. Ik viel op mijn knieën en huilde. Ik huilde van schaamte, de overweldigende schaamte die dit alles bij me veroorzaakte. De rijen archiefkasten dansten in mijn met tranen gevulde ogen. Niemand, maar dan ook niemand, mocht ooit achter het bestaan van deze kamer komen. Ik moest de deur op slot doen en de sleutel goed verstoppen.

      Toen ik de tranen uit mijn ogen veegde, zag ik Hem. Nee, alsjeblieft – Hij niet. Niet hier. O, iedereen liever dan Jezus.

      Ik keek hulpeloos toe hoe Hij de laden een voor een opentrok en de kaarten begon te lezen. Ik durfde niet te kijken naar Zijn reactie. En op de momenten dat ik genoeg moed bijeen geschraapt had om naar Zijn gezicht te kijken, zag ik een verdriet dat nog groter was dan het mijne. Het leek of Hij intuïtief de ergste laden opentrok. Waarom moest Hij ze allemaal lezen?

      Uiteindelijk draaide Hij Zich om en keek Hij mij vanaf de ander kant van de kamer aan. Hij keek me aan met medelijden in Zijn ogen. Maar dit was een medelijden dat me niet boos maakte. Ik liet mijn hoofd hangen, sloeg mijn handen voor mijn gezicht en begon weer te huilen. Hij liep naar me toe en sloeg Zijn arm om me heen. Hij had zoveel dingen kunnen zeggen, maar Hij zei niets. Hij huilde alleen maar met me mee.

      Toen stond Hij op en liep terug naar de muur van archiefkasten. Hij begon aan de ene kant van de kamer en trok een lade open en begon op elke kaart Zijn naam over die van in te schrijven.

      “Nee!” schreeuwde ik, en ik rende naar Hem toe. Het enige wat ik kon bedenken om te zeggen was “Nee, Nee”, toen ik de kaart uit Zijn handen trok. Zijn naam hoorde niet op deze kaarten. Maar daar stond het, in het rood. Dik, donker, levend. De naam van Jezus bedekte de mijne. Het was geschreven met Zijn bloed.

      Voorzichtig pakte Hij de kaart terug. Hij glimlachte verdrietig en ging verder met het ondertekenen van de kaarten. Ik denk dat ik nooit zal begrijpen hoe Hij alles zo snel heeft kunnen doen, maar voor mijn gevoel sloot Hij het volgende ogenblik de laatste archieflade om vervolgens weer naast mij te komen staan. Hij legde Zijn hand op mijn schouder en zei: “Het is volbracht.”

      Ik stond op en Hij leidde mij de kamer uit. Er zat geen slot op de deur van de kamer. Er moesten nog meer kaarten geschreven worden.



Beste vriend,
augustus 17, 2008, 3:13 pm
Gearchiveerd onder: Christelijke gedichten, liederen en teksten

Beste vriend,   
  
Toen je vanochtend opstond keek ik naar je en ik hoopte dat je iets tegen me zou zeggen, al waren het maar een paar woorden. Even vragen naar mijn mening, een bedankje voor iets goeds dat je gister overkwam, maar ik zag dat je het te druk had met het uitzoeken van de kleren die je vandaag aan moest hebben, dus ik wachtte.   
  
Toen je door het huis holde, bezig om alles klaar te krijgen, wist ik dat er een paar minuutjes vrij zouden zijn om even te stoppen en met te groeten, maar je was te druk. Op een gegeven moment moest je vijftien minuten wachten en had je niets anders te doen dan een beetje op een stoel te zitten.   
  
Toen zag ik je opspringen en dacht dat je wat tegen me zou gaan zeggen, maar nee, je rende naar de telefoon en belde een vriend voor de laatste roddeltjes.   
  
Ik zag je vertrekken naar voor je dagelijkse werkzaamheden en wachtte de hele dag geduldig af. Met al je bezigheden had je het denk ik te druk om ook maar iets tegen me te  zeggen.   
  
Ik zag dat je voor de lunch om je heen keek. Misschien voelde je je voor gek zitten als je met me praatte, daarom boog je je hoofd natuurlijk niet. Je keek drie of vier tafels verder en zag een paar van je vrienden kort met mij praten voor ze gingen eten, maar jij deed het niet. Dat geeft niet, er is nog steeds tijd over en ik heb nog steeds hoop dat je nog met me zult praten.   
  
Je ging naar huis en het leek erop dat je nog veel dingen te doen had. Na een paar daarvan stopte je en zette de televisie aan. Ik weet niet of je de TV leuk vind of niet, maar er komt van alles op en je zit er heel wat uurtjes voor. Meestal denk je nergens aan en laat je de beelden op je af komen. Ik wachtte geduldig af terwijl je TV keek en je eten op at, maar je praatte alweer niet met me.   
  
Toen je je met de rest van je huishoudelijke klusjes bezig was wachtte ik opnieuw terwijl jij deed wat je moest doen. Tegen bedtijd was je denk ik te moe. Nadat je je huisgenoten welterusten had gewenst dook je in bed en viel je bijna meteen in slaap. Dat geeft niet want je beseft misschien niet dat ik er de hele tijd voor je ben.   
  
Ik heb meer geduld dan jij ooit zult beseffen. Ik wil je zelfs leren hoe je geduldig met anderen kunt zijn. Omdat ik zoveel van je hou, verliet ik lang geleden een prachtige plaats genaamd hemel en kwam naar de aarde. Ik gaf dat mooie op om bespot en uitgelachen te worden. Ik stierf zelfs, zodat jij nooit mijn lijden hoeft te lijden.   
  
Ik hou zoveel van je dat ik iedere dag wacht op een gebaar, een gebed, een gedachte of een dankbaar stukje van je hart.   
  
Het is moeilijk om een eenzijdig gesprek te hebben. En nu sta je weer op en opnieuw zal ik wachten met niets dan liefde voor jou, hopend dat je vandaag wat tijd voor me zult hebben.   
  
Nog een goede dag toegewenst!!!   
  
Je vriend, Jezus




Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.